Spring naar content
Beleidsadviseur Bewustwording en Zingeving
Marijke Wulp

Over Marijke


"Mijn persoonlijke drive om spirituele zorg ook in de thuissituatie mogelijk te maken, wordt nu in de praktijk gebracht."

Na een eerste carrière als hoofd opleidingen bij de landelijke stichting Meer Bewegen voor Ouderen, gooide ik in 1998 het roer om en startte de studie Humanistiek. Na afronding hiervan in 2002 kwam direct na de buluitreiking de vraag of ik het net opgerichte Agora wilde komen versterken. Daar had ik wel oren naar.

Zo ben ik januari 2003 gestart als beleidsmedewerker. Een pionierstijd waarin op verschillende manieren en in nauwe samenwerking met diverse partners de palliatieve zorg in korte tijd op een hoger plan gebracht werd. Mijn interesse lag daarbij op ‘mensen en onderwerpen die buiten de boot dreigden te vallen’, zoals palliatieve zorg voor mensen met een verstandelijke beperking, een psychiatrische aandoening of voor kinderen. Bovendien had en heeft de spirituele zorg en zingeving in de laatste fase mijn interesse. Op dit terrein ben ik, als penvoerder van de agora ethiek en spirituele zorg, betrokken geweest bij de ontwikkeling van de eerste richtlijn spirituele zorg en heb ik dit domein op diverse manieren onder de (beleids)aandacht gebracht. Mijn persoonlijke drive was om spirituele zorg ook in de thuissituatie mogelijk te maken. De meeste mensen maken daar immers hun laatste fase door en daarvoor was (zeker financieel) niets geregeld. Heel mooi dat daar vanaf 2019 een regeling voor is getroffen, waarbij ik van de zijlijn nog betrokken ben.

Als uitvloeisel van ‘geestelijke begeleiding dichtbij de mensen’ richt ik me op dit moment vooral op zingeving in het sociaal domein. Ik stuur het Platform Regionale Initiatieven Levensvragen (PRIL) aan en werk met Vilans in het kader van Zorg voor Beter aan een actuele vindplaats voor deze initiatieven zodat zorg- en hulpverleners hun cliënten kunnen doorverwijzen.

Een ander speerpunt in mijn werk is het stimuleren dat mensen eerder denken en praten over hun/het levenseinde, met als doel dat de palliatieve voorzieningen die steeds breder beschikbaar kwamen op tijd onder de aandacht gebracht konden worden en niet stuitten op weerstand van ongeneeslijk zieke mensen en hun naasten omdat ze het er niet over wilden hebben. Samen met de PCOB is daartoe in 2013 de coalitie Van Betekenis tot het Einde (VBE) opgericht, bestaande uit een divers palet aan maatschappelijke organisaties die elkaar vonden en nog steeds vinden op deze missie. Ik heb die kar tot 2015 getrokken totdat er een projectleider aangesteld kon worden. Ik richt me in dit kader nu vooral op het toerusten van vrijwillige intermediairs op het durven/gaan praten over thema’s rond het levenseinde.