“Zorg dat deskundige begeleiding beschikbaar is”

Aantal weergaven: 6350

Interview met Wil van der Meer over palliatieve sedatie

“Palliatieve sedatie wordt regelmatig voorgesteld als een behandeling die tot een rustige, zachte dood leidt”, zegt Wil van der Meer. “Dat zal het ook vast kunnen zijn. Maar mijn persoonlijke ervaring is heel anders. Mijn man Jan werd twee dagen voor zijn overlijden gesedeerd. Hij voerde een ware doodsstrijd, die traumatiserend is geweest voor zowel mijzelf als onze dochters.”

Wil van der Meer kreeg in haar leven al twee keer eerder met palliatieve sedatie te maken. Zowel haar moeder als schoonmoeder werden aan het eind van hun leven gesedeerd. In beide gevallen overleden ze rustig en kalm, kort nadat de sedatie was gestart. “Het waren sedaties zoals sedaties bedoeld zijn: ze werden in slaap gebracht om het allerlaatste stukje van het leven niet bewust mee te hoeven maken. Zo werd hun lijden verlicht.”

 

Bij haar man ging het echter compleet anders. Dat zat ‘m vooral in een gebrekkige coördinatie van de zorg. “Op zich verliep de start van de sedatie vrij goed. Mijn man had levercelkanker. Hij was nog zo jong, 55 jaar, maar hij had al een ziekbed van 3,5 jaar achter de rug. Op het laatst ging het niet meer. De huisarts sprak met hem over palliatieve sedatie. Hij stemde daarmee in, maar een paar uur later begon de ellende." 

"We waren ervoor gewaarschuwd dat mijn man een reutelend geluid zou laten horen. Dat gebeurde ook, maar dat was niet alles. Hij kreunde ook de hele tijd. Alsof hij nog pijn had. De pech voor ons was dat de sedatie vrijdagmiddag begonnen was en het inmiddels vrijdagavond was. We belden de specialistische thuiszorg. Die kon pas over een paar uur komen. We belden de huisartsenpost. Zelfde verhaal. Ondertussen ging het van kwaad tot erger. De doodsstrijd van mijn man was heftig om te horen, te zien en te ruiken. In de nacht zijn diverse zorgprofessionals op bezoek geweest, verpleegkundigen van de thuiszorg, en artsen van de huisartsenpost. De dosis van het medicijn dat voor de sedatie zorgt, dormicum, werd een keer verhoogd, maar dat had geen enkel effect. Het nare was dat daar vervolgens geen vervolg aan werd gegeven. Mijn man bleef onrustig.”

Ze had vooraf een ‘romantischer’ beeld van de laatste momenten gehad. “Ik had graag de laatste uren en dagen regelmatig bij hem in bed willen kruipen, maar dat was nu niet mogelijk. Als mijn man en ik daar eerder en beter over voorgelicht waren, dan was euthanasie wellicht een optie geweest. Dan weet je tenminste waar je aan toe bent. Ook had ik er eerder voor gezorgd dat er permanent verpleegkundige hulp aanwezig was geweest. Dan hadden we in het weekend niet urenlang hoeven wachten op deskundige begeleiding.”

Rob Bruntink (Bureau MORBidee) interviewde Wil van de Meer over palliatieve sedatie naar aanleiding van haar reactie op de blog BAM! van Sander de Hosson. Agora vindt het belangrijk ook haar ervaring als naaste onder de aandacht te brengen.

Auteur: Agora - Leven tot het einde

Meer links

IconClassfa-newspaper-o

1 reactie(s) op artikel "“Zorg dat deskundige begeleiding beschikbaar is”"

Avatar image
annet
26-12-2017 18:41

Wat ontzettend verdrietig dat dit laatste kostbare stukje zo is gegaan. Het zou niet uit mogen maken wanneer een palliatieve sedatie gestart wordt er MOET altijd iemand van de thuiszorg beschikbaar zijn om alla minuut in samen spraak met de behandelend arts de medicatie op te hogen. Kwaliteit van zorg moet gewaarborgd zijn zeker tijdens een palliatieve sedatie.

Login of registreer om commentaar toe te voegen.