’Meneer Parkinson’: Moe zo moe... - Blog Gera Keijenborg
’Meneer Parkinson’: Moe zo moe... - Blog Gera Keijenborg

Aantal weergaven: 152

Oom Tom wordt tegenwoordig moe van niks. Zeker als je dat wat hij nu nog doet, of kan doen, vergelijkt met dat wat hij vroeger in zijn leven allemaal presteerde.

Mag ik onder de dekens en stop jij mij dan toe dat ik niet hoef te hoeven ik ben zo gedoe moe (@stadsdichterEHV)

Oom Tom heeft in zijn leven veel en vooral ook hard gewerkt. Dat begon al toen een van de oudere kinderen in zijn stamgezin het huis uit ging. Daarmee was er eentje minder die voor het gezinsinkomen zorgde en dus werd oom Tom van school gehaald om geld in het laatje te brengen. Stukwerk moest hij doen, en hoe harder hij werkte hoe meer geld hij verdiende. Oom Tom deed wat hij kon. 

Na het werk was er - ook toen al - altijd de moestuin. Oom Tom zorgde dus als jongeling al voor het dagelijks brood én voor de groenten. En dan was er ook nog een geit die hij moest melken. Van het loon dat hij binnenbracht, kreeg hij alleen een gulden zakgeld van zijn ouders terug. Zo ontstond de gewoonte om allerlei extra werk en consignatiediensten aan te nemen, want met dát geld kon hij uiteindelijk ook dingen voor zichzelf doen. 

In die tijd was er nog een 6-daagse werkweek van 48 uur. Het kon gebeuren dat oom Tom na een normale werkdag vrijwel meteen voor een storing werd opgeroepen. Dan was hij pas laat in de avond thuis. 's Winters werd hij dan ook nog wel eens opgehaald om gladheid op het bedrijfsterrein te bestrijden. Oom Tom deed wat hij kon, alleen werken in de 4- en later de 3-ploegendiensten, dat hield hij niet vol.

Moe zijn, dat kende hij zijn hele werkende leven. Allerlei namen en uitdrukkingen bezigde hij er voor: zo moe als een maai, hondsmoe, katsvermoeid of doodmoe. Hoe de vermoeidheid ook genoemd werd, er was zelden een reden goed genoeg om er echt aan toe te geven. En hoe moe oom Tom ook was, als er - door wie dan ook - een beroep op hem werd gedaan, voldeed hij daar bijna altijd meteen aan. Hij had een schier tomeloze energie en was altijd in staat met een paar uurtjes gezonde slaap weer snel op te laden.

- Oom Tom wordt tegenwoordig MOE van niks - 

Pas toen ‘Meneer Parkinson’ in zijn leven kwam, leerde oom Tom een vermoeidheid kennen waar niet langer mee te spotten viel. Hij had er helemaal geen woorden voor, alsof zelfs de energie daarvoor hem vaak werd ontnomen. 

Oom Tom wordt tegenwoordig moe van niks. Zeker als je dat wat hij nu nog doet, of kan doen, vergelijkt met dat wat hij vroeger in zijn leven allemaal presteerde.


Van lopen achter de rollator van zijn stoel naar het toilet: MOE.
Van opstaan, van gaan zitten: MOE.: MOE.
Van gewassen worden: MOE.
Van staan: MOE.
Van koffie drinken, van eten: MOE.
Van praten: MOE.
Van bezoek, van grote gezelschappen: MOE.
Van Tv-kijken of muziek luisteren: MOE.
Van oefenen met de fysio: MOE
Van in de rolstoel zitten: MOE.
Van bedenken wat hij allemaal vergeten is: MOE.
Van koppensnellen door de krant: MOE.
Van bedenken hoe hij moet slikken: MOE.
Van zoeken naar woorden om te zeggen wat hij denkt: MOE.
Van toch proberen een puzzel te maken of een spel te doen: MOE.
Van 2 aardappels schillen: MOE
Van een paar dagen met de Henri Dunant mee: MOE MOE MOE!
Van dingen die anders dan anders moeten: MOE.
Van een ritje in de rolstoelauto naar zijn lievelingsplekjes in de buurt: MOE.
Van wachten op bezoek of hulp: MOE.
Van zo te moeten leven: MOE.

Natuurlijk vertellen we dit zijn dokters. Maar het enige heldere antwoord dat hij krijgt, is dat die moeheid nou eenmaal hoort bij Parkinson. Dat er eigenlijk niet zo heel erg veel aan is te doen zonder van allerlei andere dingen te veroorzaken of verergeren.

Oom Tom slaapt tegenwoordig een gat in de dag en een nog groter zwart gat in de nacht.
‘Meneer Parkinsons’ moeheid; hij heeft er geen woord meer voor. 
Het is er een MOEHEID die met vette hoofdletters zijn leven meer dan ooit bepaalt. 
En het vermoeiendst van alles: deze moeheid gaat eigenlijk helemaal nooit meer weg.  
Zelfs na een flinke poos slapen, kan hij er doorgaans niet meer tegenop.

Met het kleinste sprankje energie dat hij toch dagelijks nog kan vinden, geeft oom Tom, zo moe als hij is, tegen beter weten in de moed niet op. Want als hij opgeeft, tja, wat rest er dan?
“Hoe gaat het met je”, vraag ik.
“Goed”, zegt hij steevast.
“Volgens mij ben je moe”, zeg ik weleens als ik zie dat hij van vermoeidheid zelfs niet meer rechtop kan zitten, om hem te beschermen tegen teveel ‘dadendrang’.
“Daar kon je best eens gelijk in hebben”, wijffie.
“Zo moe als een maai, hondsmoe, katsvermoeid of doodmoe?”, vraag ik dan.
“Erger dan dat. Zoooooo MOE”, fluistert hij terwijl zijn ogen dichtvallen en ik zijn stoel in de relaxstand zet. 


>> Volgende week donderdag het vervolg: 'Meneer Parkinson' neemt de kluts mee.

Oom Tom antwoordde dat zijn kluts voor minstens 80% was verdwenen. Hij vond het een goed plan om samen de kluts te gaan zoeken...


© Gera Keijenborg

Gera: "Als mantelzorger neem ik veertig jaar werkervaring in hulpverleningsland mee. Ik ‘mantelzorg’ vanuit de grondhouding: Jij bent bijzonder, uniek, je hoort hier, je bent de moeite waard en je verdient het. Erkenning voor de klacht en de pijn, maar zeker ook voor de kracht van de hulpbehoevende ander, zijn voor mij essentieel. Parkinson, dat heb je niet alleen. Zorg ontvangen en zorg geven: dat werkt een beetje zo als in een samengesteld gezin. Je moet wennen aan elkaars gewoonten en regels. Daarom is patiënten- en familieparticipatie zo belangrijk."


Disclaimer
: Gera Keijenborg is een pseudoniem. De hoofdpersoon in de verhalen heeft toestemming gegeven ze te schrijven, mits hij anoniem mag blijven. In verband met privacy en herleidbaarheid zijn een aantal essentiële karakteristieken van hem en andere betrokkenen en zorgverleners gewijzigd of verwijderd, dan wel fictionele elementen toegevoegd. De betrokken hulpverleners zijn ervan op de hoogte dat deze blogs verschijnen. Soms lazen zij vooraf mee. 


 

Auteur: Gera Keijenborg

Meer links

IconClassfa-newspaper-o

Laat uw reactie achter

Naam:
E-mailadres:
Reactie:
Reactie toevoegen