Kerstlasten en -lusten: lustrum - Blog Jennifer Schreurs
Kerstlasten en -lusten: lustrum - Blog Jennifer Schreurs

Aantal weergaven: 295

Kerstboom? Check. Kerstversiering overkill? Check. Foute kersthits? Check. Voornemen om alle kerstdiners er in het nieuwe jaar weer af te sporten? Check. Alle kerstcadeaus in huis? Eeeeehmmm… Halve check? Op naar het samenzijn met familie! Ik heb er zin in!  

De laatste keer dat ik zo zorgeloos zin had in de kerstdagen, is alweer vier jaar geleden. Alsof er nooit iets is veranderd, behalve dan dat mijn vader er voor het tweede jaar op rij niet bij is. Een vijfjarige tijdlijn over de kerstvoorbereidingen.

Kerst 2014
Ik herinner me deze Kerst niet meer zo. Waarschijnlijk zoals hierboven beschreven. Een dertien in een dozijn voorbereidingsperiode. Daardoor ook maar gewoon en niet extra van genoten. Stom, want hierna wordt alles anders.

Kerst 2015
Mijn vader is vier maanden ongeneeslijk ziek. Het wordt zijn allerlaatste Kerst. Het ouderlijk huis versieren valt me zwaar. Ook dit jaar ga ik weer de strijd aan met het vastmaken van de kerstslinger aan onze open trap. Wat mij betreft absoluut het pronkstuk van mijn ouders’ kerstcollectie, maar wat een kreng om op te hangen. Elk jaar hetzelfde liedje: ik begin vol enthousiasme, ontdek aan het eind dat ik net niet uitkom en kan weer opnieuw beginnen. Dit keer verwens ik halverwege de trap de slinger, versiert mijn moeder beneden overmatig de boom en ligt mijn vader boven ellendig te wezen in bed. Ik hoor zijn ademhaling. Hij ademt anders. En dan besef ik het: volgend jaar vervloek ik deze slinger weer, staat mam beneden, maar is de kamer boven leeg.

En dan besef ik het: volgend jaar vervloek ik deze slinger weer, staat mam beneden, maar is de kamer boven leeg.

Kerst 2016
Vraag me niet hoe, maar mijn vader is er toch nog bij! En dat is natuurlijk fantastisch. Maar voortschrijdend inzicht leert me dat dit echt de laatste keer is. Geen twijfel mogelijk. Nadat mijn torenhoge kerstidealen voor mijn vaders’ allerlaatste Kerst vorig jaar niet werden ingelost, heb ik dit jaar mijn verwachtingen bijgesteld. Genieten van de kleine momenten, zoals het nog razendsnel opzetten van de kerstboom met mam vóórdat Sinterklaas het noodzakelijke ziekenhuisbed komt brengen. Een ziekenhuisbed voor in de woonkamer waardoor er eigenlijk geen plek meer is voor de boom… Dus wringen we ons een maand lang tussen het ziekenhuisbed en de kerstboom door terwijl we hopen dat de 250 ballen niet aan diggelen vallen.

Kerst 2017
De eerste Kerst zonder mijn vader. Natuurlijk help ik mijn moeder met versieren, maar mijn eigen kerstboom ligt in mijn studio te verstoffen onder mijn bed. Ik kan me er echt niet toe zetten. Ter afleiding vermaak ik mezelf met het uitzoeken van onze analoge familiefoto’s om elk gezin uit de familie een origineel kerstalbum te kunnen geven. Voor mij de manier om het zware gemis om te zetten in iets positiefs.

Kerst 2018

Nu is het weer zo ver. Alweer een tweede Kerst zonder mijn vader. De tijd vliegt, maar ik hol er niet meer gedesoriënteerd achteraan. Mijn eigen boom staat, geen afleidingsproject. Ik geniet van de kleine momenten, maar het gemis blijft. En dat is niet erg. Want met Kerst komen de familieherinneringen boven en stiekem zie ik mijn vader dan gewoon in de hoek zitten.

© Jennifer Schreurs

Jennifer: ”Mijn vader is inmiddels ruim een jaar geleden, op 56-jarige leeftijd en na 18 maanden ziekbed, overleden aan de gevolgen van longvlieskanker door asbest. Via mijn blogs wil ik jou enerzijds meenemen in de tijd dat mijn vader ziek was en anderzijds in mijn leven nu. Simpelweg omdat ik het zelf zo fijn had gevonden om troost te putten uit verhalen van lotgenoten die misschien wel voor gelijksoortige moeilijke momenten en dilemma’s hebben gestaan. En omdat er nog steeds onterecht een taboe rust op onderwerpen als ziekte, dood en rouw.”

Disclaimer: Jennifer’s verhalen zijn persoonlijk en gebaseerd op haar eigen ervaringen. De verhalen worden zorgvuldig geschreven, toch bestaat er altijd een kleine kans dat er fouten in voorkomen. Hiervoor kan Jennifer niet verantwoordelijk worden gesteld. Eventuele medische opmerkingen komen van de auteur zelf en zijn strikt persoonlijk. De auteur staat niet in voor de medische juistheid hiervan, er kunnen daarom geen rechten aan worden ontleend.  

Auteur: Jennifer Schreurs

Meer links

IconClassfa-newspaper-o

Login of registreer om commentaar toe te voegen.