Logo NIVEL
De inhoud van dit onderdeel is verzorgd door NIVEL (Nederlands instituut voor onderzoek van de gezondheidszorg).
Emotionele steun bij verwerking terminale ziekte

Patiënten en hun naasten krijgen vaak te maken met heftige emoties als boosheid, somberheid, verdriet, angst en onzekerheid (Francke en Willems, 2000, van den Akker, 1994). Patiënten hechten vaak veel waarde aan openheid en eerlijkheid en een bemoedigende en stimulerende benadering (Goldsteen e.a., 2002). Naast ondersteuning van familie en vrienden kunnen ook professionals hen hierbij begeleiden. Niet alle hulpverleners vinden het makkelijk om met de patiënt te praten over het naderende levenseinde (De Korte-Verhoef, 1998). Bijvoorbeeld omdat ze de patiënt geen verdriet willen doen of omdat het emoties bij de hulpverlener zelf oproept. De behoefte om over het naderende einde te praten verschilt per patiënt. Sommige patiënten en naasten willen helemaal niet over hun emoties praten, bijvoorbeeld omdat dit hen te veel confronteert met de naderende dood. Of omdat zij hulpverleners of familieleden verdriet willen besparen (De Korte-Verhoef, 1998). Opgedrongen steun wordt als storend ervaren; een bepaalde vertrouwdheid met de hulpverlener is nodig.
Soms is emotionele steun van zorgverleners nodig bij problemen tussen patiënt en naasten. Om diverse redenen kunnen er spanningen ontstaan tussen de patiënten en zijn familieleden of familieleden onderling. Het is belangrijk om er voor te zorgen dat patiënten die emotioneel ondersteuning krijgen die zij nodig hebben. Door taken uit handen te nemen en spanningen te bespreken kunnen ze verlicht worden (Francke en Willems, 2000).