Verschillende hulpverleners en instanties helpen tijdens de zorg in de palliatieve fase. Huisartsen, verpleegkundigen, verzorgenden, specialisten, fysiotherapeuten, geestelijk verzorgers, maatschappelijk werkers, apothekers etc. spelen een belangrijke rol bij het geven van palliatieve zorg. Daarnaast wordt vaak zorg gegeven door mantelzorgers en vrijwilligers palliatieve terminale zorg.

De medische zorg in de palliatieve fase is niet langer gericht op het behandelen en genezen van de ziekte, maar op het verlichten van klachten die ten gevolge van uw ziekte optreden. De arts begeleidt, bijvoorbeeld door te informeren over het verloop van de ziekte. De arts behandelt in de meest brede zin van het woord. Hij of zij kan andere hulpverleners inschakelen dan wel hiernaar verwijzen. Artsen kunnen een beroep doen op een consulent palliatieve zorg. Deze medisch consulent is deskundig op het gebied van palliatieve zorg en kan meedenken over specifieke patiëntensituaties of behandelingen.

In zowel het ziekenhuis, verpleeghuis, hospice als thuis kunnen verpleegkundigen helpen bij de verzorging van de zieke of ter ondersteuning van de naaste. De verpleegkundige of ziekenverzorgende kan zorgtaken (gedeeltelijk) overnemen, zoals wassen of het verbinden van wonden. Zij kan adviseren over de lichamelijke verzorging, het voorkomen van doorliggen, medicijngebruik, inzet van hulpmiddelen, verpleegmaterialen enzovoorts. Tevens kan de verpleegkundige ondersteunen bij sociale en emotionele gevolgen van het ziekteproces. Voor bepaalde zorg kunnen specialistische verpleegkundigen worden ingezet of geraadpleegd. In sommige regio’s kan een beroep worden gedaan op een consultatieteam palliatieve zorg.

Als aanvulling op de zorg door professionele zorgverleners kunnen vrijwilligers worden ingezet. Voor patiënten en naasten kan de vrijwilliger veel betekenen. Meerdere organisaties houden zich bezig met vrijwilligerszorg, bijvoorbeeld kerken, vrijwilligersorganisaties palliatieve terminale zorg (VPTZ), het Rode Kruis, Humanitas. Het inzetten van vrijwilligers biedt voor de naaste de mogelijkheid om tijd voor zichzelf vrij te maken. Vrijwilligers kunnen zieken bezoeken, ‘oppassen’, waken of boodschappen doen. Ook kunnen zij emotionele ondersteuning bieden en zoeken naar oplossingen voor problemen die men ervaart. Vrijwilligers palliatieve terminale zorg zijn speciaal opgeleid om mensen in de laatste levensfase en hun naasten te ondersteunen.

Wanneer het zorgen voor de zieke thuis niet (meer) mogelijk is, is een bijna-thuis-huis, een hospice of een hospicevoorziening in een verpleeg- of verzorgingshuis een mogelijkheid. In een hospice(voorziening) wordt palliatieve zorg geboden op een vergelijkbare wijze als thuis, door artsen, verpleegkundigen en vrijwilligers. U als naaste kunt op uw eigen wijze bijdragen aan de zorg. In de praktijk worden de termen hospice (high care),  bijna-thuis-huis (low care) en (palliatieve) unit door elkaar gebruikt.

• Zie ook: Waar vindt palliatieve zorg plaats?

Een geestelijk verzorger begeleidt en verleent hulp gebaseerd op een geloofs- of levensovertuiging. Samen met de patiënt richt de geestelijk verzorger zich op fundamentele vragen over ziekte en gezondheid, dood en leven, en op het verwerken van de situatie.

Een maatschappelijk werker kan ondersteunen bij emotionele en sociale problemen, bijvoorbeeld over het afscheid nemen, de omgang met kinderen en veranderingen of spanningen binnen de relatie of in het gezin.

Een psycholoog kan helpen bij persoonlijke, psychische problemen. Bijvoorbeeld bij gevoelens van angst, somberheid, depressie, schuldgevoelens, problemen in uw relatie of gezin of seksuele problemen.

Een steunpunt mantelzorg geeft informatie en daarnaast praktische en emotionele steun. Het steunpunt mantelzorg kan informatie geven over de gevolgen van ziekte voor patiënt en naasten en kan praktische adviezen geven over tiltechnieken of hulpmiddelen, zoals tilliften, rollakens, alarmeringssystemen. Er is informatie over hulp van vrijwilligers of informatie over financiële aspecten aanwezig. Sommige steunpunten mantelzorg organiseren lotgenotengroepen of gespreksgroepen. Een dergelijke groep kan emotionele ondersteuning bieden in de zorg voor de naaste.

Naast medicijnen zijn vaak ook allerlei materialen nodig, bijvoorbeeld verbandmiddelen, opvangmateriaal bij incontinentie, spuiten enzovoorts. Deze zijn verkrijgbaar via de apotheek. De apotheek is de plaats waar advies gegeven wordt over het gebruik van geneesmiddelen en materialen.

De fysiotherapeut adviseert, begeleidt of behandelt bij stoornissen in houding en/of beweging. Afhankelijk van de situatie kan een patiënt een fysiotherapeut in een eigen praktijk of in een zorginstelling (ziekenhuis, revalidatiecentrum, verzorgingshuis of verpleeghuis). In sommige gevallen komt de fysiotherapeut bij de patiënt thuis. De fysiotherapeut kan op diverse manieren helpen. Globaal zijn er drie soorten behandelingen bewegingstherapie, massage en fysische therapie.

Een ergotherapeut richt zich niet op de ziekte, maar op de praktische gevolgen ervan bij het uitvoeren van dagelijkse activiteiten. Bijvoorbeeld bij problemen met de zelfverzorging, het huishouden of bij vrijetijdsbesteding of bij problemen buitenshuis.

Een consultatieteam of consultteam palliatieve zorg bestaat uit artsen en verpleegkundigen die zich gespecialiseerd hebben in palliatieve zorg. Aan een team zijn bovendien diverse andere specialisten verbonden. Het consultatieteam adviseert zorgverleners op hun verzoek over palliatieve zorg. In sommige regio's kan door patiënt of naaste rechtstreeks een beroep worden gedaan op een helpdesk palliatieve zorg.